The late bloomer's revolution

The late bloomer's revolution

Amy Cohen

εκδ. Hyperion, 2007

Σύνοψη: Amy Cohen always imagined that by age thirty she would be juggling a thriving career, a devoted English husband, and two adorable children who had shag haircuts and a room in their loft where they could play the drums. But at thirty-five, as she struggled to come to terms with the loss of her adored mother, she found herself "between jobs" (she'd been fired), "between boyfriends" (she'd been dumped), and "between apartments." She didn't know how to cook. She didn't even know how to ride a bicycle. Amy felt as if her life was behind schedule . . . way behind. The more time passed, the more difficult it became for her to believe that she would ever come into her own. The only thing that made her feel hopeful -- and even determined -- was the idea that she might be a Late Bloomer. She kept telling herself that things would change, that everything would happen for her, just not in the time she expected.
As it turns out, she was right.

Ένα βιβλίο που δεν θυμάμαι γιατί το πήρα! Το είχα βάλει στην τελευταία παραγγελία που είχα βάλει στο amazon αλλά δεν θυμάμαι που είχα διαβάσει γι' αυτό και τι!

Είναι ένα αρκετά καλό "βιβλίο για το μετρό"*. Εχει αρκετά στοιχεία από τη βιογραφία της συγγραφέως και παρουσιάζει τις προσπάθειές της στην ανεύρεση του mr. perfect.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που το διαβάζεις και μετά το ξεχνάς...

* με τον όρο "βιβλίο για μετρό" χαρακτηρίζω τα βιβλία που μπορώ να τα διαβάζω μέσα στο μετρό, χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερη αυτοσυγκέντρωση και χωρίς να χάνω κάτι όταν αποσπάται η προσοχή μου...

Stern Men

Stern Men

Elizabeth Gilbert

εκδ. Bloomsbury Publishing Plc, 2009

Σύνοψη: On two remote islands off the coast of Maine, the local lobstermen have fought savagely for generations over the fishing rights to the ocean waters between them. Young Ruth Thomas is born into this feud, the daughter of one of the greediest lobstermen in Maine. Eighteen years old, as smart as a whip, and irredeemably unromantic, Ruth returns home from boarding school determined to throw her education overboard and join the 'stern-men'. As the feud escalates, she helps work the lobster boats, brushes up on her profanity, and eventually falls for a handsome young lobsterman. A funny, sparkling novel of unlikely friendships and family ties, Stern Men captures a feisty American spirit through this unforgettable heroine who is destined for greatness despite herself. Stern Men was a New York Times Notable Book.

Διαβάζοντας αυτή την σύνοψη και έχοντας ήδη διαβάσει το 'Eat, Pray, Love' πίστευα ότι θα ήταν μια 'ναυτική περιπέτεια', η περιπέτεια της Ruth ανάμεσα στα κύματα, τον έρωτα και τους αστακούς. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι ακριβώς έτσι. Το βιβλίο μιλάει για το νησί της Ruth, τους γονείς και τους προγόνους της, τους κατοίκους του νησιού... Προς το τέλος η Ruth γνωρίζει όντως τον έρωτα και με πολύ συνοπτικό τρόπο η συγγραφέας μας αναφέρει τι κατάφερε η ηρωίδα της στον τομέα της αλιείας. Και για μένα αυτή είναι μια πιο ενδιαφέρουσα ιστορία...

Eat, Pray, Love

Eat, Pray, Love
Elizabeth Gilbert
εκδ. Viking, 2006

Σύνοψη: It's 3 a.m. and Elizabeth Gilbert is sobbing on the bathroom floor. She's in her thirties, she has a husband, a house, they're trying for a baby - and she doesn't want any of it. A bitter divorce and a turbulent love affair later, she emerges battered and bewildered and realises it is time to pursue her own journey in search of three things she has been missing: pleasure, devotion and balance. So she travels to Rome, where she learns Italian from handsome, brown-eyed identical twins and gains twenty-five pounds, an ashram in India, where she finds that enlightenment entails getting up in the middle of the night to scrub the temple floor, and Bali where a toothless medicine man of indeterminate age offers her a new path to peace: simply sit still and smile. And slowly happiness begins to creep up on her.

Ένα αρκετά διαφημισμένο στις μέρες μας βιβλίο, λόγω της ταινίας που γυρίζεται και βασίζεται σε αυτό, με την Julia Roberts. Το συναντούσα καιρό σε βιβλιοπωλεία κι αεροδρόμια και τελικά δεν άντεξα! Το βρήκα και σε καλή τιμή στο play.com κι έτσι το πήρα!
Το πρώτο κομμάτι του βιβλίου (Ιταλία) είναι εκπληκτικό! Δε νομίζω να'χω νοιώσει με άλλο βιβλίο το συναίσθημα της ικανοποίησης απλά διαβάζοντας για μια πίτσα! Νοιώθεις το στόμα σου να γεμίζει σάλια και θες μια τέτοια πίτσα!! Το δεύτερο κομμάτι της Ινδίας ήταν για μένα αρκετά ενδιαφέρον (αφού η γιόγκα κι ο διαλογισμός μου προκαλουν ενδιαφέρον), αλλά το τρίτο κομμάτι με άφησε αδιάφορη (Μπαλί). Το γεγονός βέβαια είναι ότι αυτή είναι η ζωή της Gilbert κι η ζωή -αν και μοιάζει- δεν είναι μυθιστόρημα και δε μπορεί να έχει το τέλος που θέλουμε εμείς.
Απ' ότι φαίνεται όμως αν ξέρεις να ζητάς -όπως έμαθε η Gilbert- όλα είναι πιθανά...

Chicago

Chicago

Alaa Al Aswany

εκδ. HarperCollins Publishers, 2008

Σύνοψη: Sex, money, and politics are the driving forces of society in this new novel from bestselling author Alaa Al Aswany. A medley of Egyptian and American lives collides on the campus of the University of Illinois Medical Center in a post-9/11 Chicago, and crises of identity abound. Among the players are an atheistic anti-establishment American professor of the sixties generation, whose relationship with a younger African-American woman becomes a moving target for intolerance; a veiled Ph.D. candidate whose conviction in the code of her traditional upbringing is shaken by her exposure to American society; an emigre who has fervently embraced his new American identity, but who cannot escape his Egyptian roots when faced with the issue of his daughter's 'honour'; an Egyptian State Security informant who spouts religious doctrines while hankering after money and power; and a dissident student poet who comes to America with the sole aim of financing his literary aspirations, but whose experience in Chicago turns out to be more than he bargained for.

Μου πήρε καιρό να γράψω γι' αυτό το βιβλίο. Το διάβασα γρήγορα, αφού ο τρόπος γραφής του Al Aswany είναι ιδιαίτερα ελκυστικός. Οι χαρακτήρες του και σε αυτό το βιβλίο πολλοί, διαφορετικοί κι ιδιαίτερα χορταστικοί.

Είναι ένα βιβλίο που μιλάει για τους εκτός Αιγύπτου Αιγύπτιους, για την προσπάθεια (ή μη) 'εξΑμερικανισμού' τους, για τους μετανάστες στις ΗΠΑ που προσπαθούν να φαίνονται πιο πολύ Αμερικάνοι από τους 'Αμερικανούς'. Μέσα σε όλα αυτά γίνεται αναφορά στα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου και τη συμπεριφορά Αρχών και πολιτών απέναντι στους 'Αραβες, στο Ισλάμ και στο Κοράνι, στις σχέσεις μεταξύ συζύγων, μεταξύ πατέρα και κόρης, μεταξύ εραστών διαφορετικών εθνικοτήτων και θρησκειών, μεταξύ αστυνομίας και πολιτών...

Όπως και στο Yacoubian Building οι χαρακτήρες στην αρχή μοιάζουν να μην έχουν ιδιαίτερη σχέση, αλλά στο τέλος όλα 'δένουν'. Περίπου... όχι όπως στο προηγούμενο βιβλίο και σίγουρα με λιγότερη 'επιτυχία'...

Μου πήρε λίγες μέρες να αποφασίσω αν μου άρεσε ή όχι το Chicago. Και κατέληξα στο 'μάλλον όχι'. Παρόλο που ο τρόπος γραφής δεν έχει αλλάξει και που υπάρχουν συγκεκριμένα κομμάτια του που με εντυπωσίασαν -κυρίως τα κομμάτια που αναφέρονται στο σεξ- στο σύνολό του το βιβλίο δεν με άγγιξε. Για κάποιο λόγο η ιστορία μου φάνηκε να μην δένει καλά...

Μπι όπως Μπίρα

B is for Beer

Tom Robbins

εκδ. Αίολος, 2009

μεταφρ. Γιώργος Μπαρουξής

Σύνοψη: Ένα παιδικό βιβλίο για την Μπίρα;Ναι, είτε το πιστεύετε είτε όχι· αλλά το Μπι όπως Μπίρα είναι επίσης και ένα βιβλίο για μεγάλους· και, βέβαια, έχετε υπόψη σας ότι είναι ένα έργο του αντικομφορμιστή συγγραφέα Τομ Ρόμπινς, που φημίζεται διεθνώς για την ικανότητά του να διαφωτίζει σοβαρά αλλά και να ψυχαγωγεί κωμικά.

MΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ (πάνω κάτω τώρα) υπήρχε ένας πλανήτης (τι θα λέγατε γι' αυτόν εδώ;) που οι κάτοικοί του κατανάλωναν τριάντα έξι δισεκατομμύρια γαλόνια μπίρα τον χρόνο (είναι γεγονός, μπορείτε να το δείτε και στο Google). Ανάμεσα σʼ αυτούς που επηρεάζονται, ο καθένας ή η καθεμιά με τον δικό του ή τον δικό της τρόπο, απʼ όλες αυτές τις μπουρμπουλήθρες και τα ρεψίματα και τους αφρούς, ήταν και μια έξυπνη, περίεργη, παράτολμη μαθήτρια του νηπιαγωγείου, η Γκρέισι, η ταλαιπωρημένη μαμά της, ο αναίσθητος μπαμπάς της, ο αντικομφορμιστής θείος της και ένας μαγικός δυναμικός εισβολέας από έναν κόσμο κρυμμένο μέσα στον κόσμο μας.Με πρωταγωνιστές τους προαναφερθέντες χαρακτήρες το Μπι όπως Μπίρα ― γοητευτικό αλλά και ανατρεπτικό μαζί ― οδηγεί τους αναγνώστες του, μικρούς και μεγάλους, σε μια απρόσμενη και εις βάθος διερεύνηση των ορίων της πραγματικότητας, τις μαγικές ικανότητες των παιδιών και, φυσικά, στο υπέρτατο νόημα μιας ωραίας παγωμένης μπιρίτσας.

Είμαι φανατική του Robbins μου αρέσει αυτός ο τρελός τρόπος που γράφει, οι απίστευτες παρομοιώσεις του, οι διαταραγμένοι ήρωές του... Έτσι λοιπόν όταν είδα χτες το νέο του βιβλίο έπρεπε να το πάρω! Το βιβλίο αυτό λέει ότι είναι ΄Ένα παιδικό βιβλίο για μεγάλους - Ένα μεγαλίστικο βιβλίο για παιδιά'. Ο τρόπος γραφής του Robbins είναι ιδιαίτερα εξευγενισμένος με αποτέλεσμα να μπορούσε να διαβαστεί κι από ένα παιδί. Αν και για να'μαι ειλικρινής, δεν ξέρω από ποια ηλικία θα το έδινα στο παιδί μου!

Το βιβλίο απογοητεύει στο σύνολό του. Κατ' αρχήν είναι πολύ μικρό. 130 σελίδες στα περισσότερα βιβλία του Robbins είναι απλά η αρχή. Η ιστορία της Γκρέισι και της μπυρονεράιδας (δεν μπορώ να γράψω τη λέξη μπύρα με 'ι΄, είμαι της παλιάς ορθογραφίας!) είναι σχετικά ενδιαφέρουσα, αλλά βασικά είναι λίγη. Πολύ λίγη. Έχει βέβαια κάποια καλά σημεία, όπου ο Robbins κάνει το politically correct χρέος του, αλλά... Αξίζει να σημειωθεί ότι το διάβασα σε ένα απόγευμα, και δεν απαιτεί περισσότερο χρόνο.

Ελπίζω μόνο να μην χάνει την σπιρτάδα και την έμπνευσή του ο Robbins... Είναι βέβαια κι 72 ετών πλέον...

The Host

The Host

Stephenie Meyer

εκδ. Little, Brown Book Group (United Kingdom), 2009

Σύνοψη: Melanie Stryder refuses to fade away. The earth has been invaded by a species that takes over the minds of their human hosts while leaving their bodies intact, and most of humanity has succumbed. Wanderer, the invading 'soul' who has been given Melanie's body, knew about the challenges of living inside a human: the overwhelming emotions, the too-vivid memories. But there was one difficulty Wanderer didn't expect: the former tenant of her body refusing to relinquish possession of her mind. Melanie fills Wanderer's thoughts with visions of the man Melanie loves - Jared, a human who still lives in hiding. Unable to separate herself from her body's desires, Wanderer yearns for a man she's never met. As outside forces make Wanderer and Melanie unwilling allies, they set off to search for the man they both love.

Ένα αρκετά καλό βιβλίο. Η ιδέα των ψυχών και των ξενιστών είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και η εξέλιξη της ιστορίας είναι ικανοποιητική. Η συγγραφέας ξεφεύγει από τους βρυκόλακες, τους λυκανθρώπους και τη Bella και γράφει μια τελείως διαφορετική ιστορία. Το τέλος παραείναι γλυκανάλατο, αλλά ας μην ξεχνάμε το βασικό κοινό της συγγραφέως...

Ένα καλό καλοκαιρινό ανάγνωσμα λοιπον!

Ερώτηση χωρίς απάντηση: η ελληνική μετάφραση θέλει τον τίτλο του βιβλίου να γίνεται: 'Το σώμα'.. Γιατί; Επίσης το όνομα της Wanderer παραμένει Γουάντερερ... Δεύτερο γιατί; Έχει σημασία το όνομα της ψυχής, γιατί να μην το αποδώσει στα ελληνικά ο μεταφραστής;

Η μοναξιά των πρώτων αριθμών

Η μοναξιά των πρώτων αριθμών

Paolo Giordano

εκδ. Ωκεανίδα, 2008

μεταφραση: Άννα Παπασταύρου

Σύνοψη: Η Αλίτσε και ο Ματία βιώνουν στην παιδική τους ηλικία ο καθένας τη δική του τραυματική εμπειρία που με τις ανεπανόρθωτες συνέπειές της θα τους σημαδέψει για πάντα. Δυο άνθρωποι βαθιά στιγματισμένοι συναντιούνται κι ανακαλύπτουν πως είναι τόσο στενά δεμένοι και ταυτόχρονα τόσο αδιόρατα απόμακροι. Όπως αυτοί οι ξεχωριστοί αριθμοί που οι μαθηματικοί τους ονομάζουν δίδυμους πρώτους: δύο πρώτοι αριθμοί που χωρίζονται μόνο από ένα νούμερο αρκετά κοντινοί αλλά χωρίς ν' αγγίζει ποτέ ο ένας τον άλλο.

Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα μυθιστορήματα όπου πρωταγωνιστούν τα μαθηματικά. Κι αυτός ήταν ο λόγος που πήρα το συγκεκριμένο βιβλίο. Η ιστορία της Αλίτσε και του Ματία είναι ιδιαίτερα γοητευτική. Πρόκειται για δυο απίστευτα δυσλειτουργικά άτομα που αισθάνονται απίστευτα άνετα και απιστευτα άβολα μεταξύ τους. Είναι άλλη μια ιστορία όπου η γυναίκα είναι αυτή που παίρνει τις αποφάσεις και ενεργεί και ο άνδρας τελικά δειλιάζει... Η Αλίτσε είναι πιο δυνατή από τον Ματία, σε ό,τι αφορά τη σχέση τους. Προσπαθεί να προχωρήσει χωρίς αυτόν και στο τέλος το καταφέρνει (;).

Οφείλω βέβαια να ομολογήσω ότι το τέλος με απογοήτευσε. Και με τσάντισε κιόλας. (Ίσως φταίει ότι το διάβασα και στο ταξίδι του μέλιτος, και θα ήθελα ένα happy end!)